بی نیازی و اغناء شاید گرانبهاترین گنجی باشه که انسان میتونه بهش دست پیدا کنه !

گنجی که دیده نمیشه و شاید وقتی هم یابنده این گنج در حال صحبت کردن در مورد اغناء و راهها و تجربیاتی که باعث شد بهش دست پیدا کنه هست و داره سخنرانی میکنه، شنونده ها هیچ درک صحیحی ندارند و انگار دارن یک شعر زیبا رو می شنوند یا یک داستان خیلی آرامش بخش، که بزودی فراموشش می کنند و شاید دفعه بعد هم از شنیدنش لذت ببرند اما هیچوقت به واقعیت وجودی اون کلمات پی نمی برند چون فقط از راه تجربه و زندگی و راهی که انسان ها میرن قابل دستیابی هست.

در واقع بی نیازی در مسیری که انسان طی میکنه و نحوه مقابله اش با دنیا و زندگی و مشکلات و خوبی هاش قابل دسترسی است و شاید انسان های واقع گرا خیلی موفق تر بودند در دستیابی به این بی نیازی و بدون شک واقع گرا بودن به معنای مثبت و درستش منظورم هست نه واقع گرایی که ذهن های خسته و داغون تفسیرش می کنند.

یک ذهن واقع گرای مثبت و در حقیقت واقع گرایی درست، اونی هست که خودش رو (بر اساس تجربیات گذشتگان) از بند مادیات رها میکنه و در مشکلات و گرفتاری ها به اوج قدرت موجودی به نام انسان که خودش هست پی میبره و خودشو از ضعف و شکست مبرا میکنه و به هیچ وجه کمر خم نمیکنه.

واقع گرایانی منفی یا در حقیقت کسانی هستند که خودشون رو واقع گرا می دونن و میگن : زندگی خیلی پوچه (تا اینجاش درست ما هم قبول داریم ) و ارزش تلاش کردن رو نداره ارزش خوب بودن رو نداره و آدم به هر نحوی و به هر قیمتی باید خوش باشه و زمان رو بگذرونه.

اغناء یا بی نیازی چی هست ؟ اصلا من یا همون سخنرانانی که میان در مورد بی نیازی صحبت می کنند واقعا خودشون بی نیاز شدند!!!؟؟؟ پاسخ خیر، چون بی نیازی جنبه های زیادی داره و شاید بی منتها باشه اما تا حدودی کشفش و لمسش کردم برای همین می نویسم.

اما خود اغنا چیست ؟

اغنا

فرهنگ فارسی معین

( اِ ) [ ع . اغناء ] (مص م .) بی نیاز کردن .

اینکه انسان خودش رو رها کنه از بند چیزهایی که حال قشنگشو خراب می کنند چیزهایی که آرامش درونیشو خدشه دار می کنند و روز بدی رو برای آدم می سازن.

چند وقتیه شعار "رها کن بره" استاتوس واتساپم هست و هر بار که نگاش میکنم حس خیلی خوبی بهم دست میده و در این سه سال گذشته به نظر خودم خیلی خوب به این شعار عمل کردم و شایدم تصمیمات خیلی بزرگ و رها کردن های خیلی بزرگی در حد لالیگا رو انجام دادم.

خیلی طولانی شد میخام بگم بی نیازی فقط توسط خود آدم و رفتارهاش بدست میاد نه با خوندن کتاب و نه با شنیدن حرف های بقیه، هر چند بی تاثیر نیستند اما ریشه اصلی عمل کردن و رفتار انسان هست.

اینو بگم که بی نیازی فقط یه چیز ساده نیست و نکته مهمش این حسی هست که بعد از رسیدن به بی نیازی داریم و یک انسان بی نیاز دنیای خودش رو داره و دیگه با هر بادی نمیلرزه و اصطلاحا با یک کشمش گرمیش نمیکنه و با یک غوره سردیش و دنیای خاص و منحصر بفرد داره که غرق در آرامش هست.

مثلا بی نیاز شدن از تایید دیگران یک موفقیت بزرگ هست

مثلا بی نیاز شدن از تعریف و تمجید دیگران یک موفقیت بزرگ هست

مثلا بی نیاز شدن از عشق کردن با یک ماشین شاسی بلند یا یک آپارتمان گرون قیمت کار سختیه و فقط وقتی بهش برسی میدونی چیه و اول کلام گفتم که قابل توضیح دادن و آموزش دادن نیست

و خیلی بی نیازی های دیگه که خسته شدم از تایپ کردن !!!